Chase Parker’la ilk tanıştığımda verdiğim ilk izlenim pek hoş sayılmazdı. Beraber yemeğe çıktığım adamdan beni kurtarması için restoranın tuvalet sırasında telefonla arkadaşımı arıyordum. Telefonda dediklerimi duyduğunda benim adi biri olduğumu söyleyip istememiş olmama rağmen tavsiyede bulunmuştu. Ona çenesini kapamasını söyledikten sonra beraber çıktığım adamın yanına geri dönmüştüm, o da beraber olduğu kadının yanına. Yanımızdan geçerken bana o muhteşem gülümsemelerinden biriyle baktı. Gece boyunca onun oturduğu tarafa kaçamak bakışlar atmaktan kendimi alamadım. Birkaç kez göz göze geldikten sonra beraber olduğu kadınla birlikte masamıza geldi ve eskiden beri tanışıyormuşuz gibi bir hikâye uydurup beni içinde bulunduğum durumdan kurtardı. O yemekten sonra Chase’i çok düşündüm. Bir ay sonra yeni işime başladığımda kendisinin patronum olacağını bilmiyordum tabii…
Cidden! Sadece fiziksel temas unsurları yok kitapta.. Aşk ve tutkunun olduğu kadar arkadaşlık, dostluk ve gerçek sevginin de izleri var. Hayata devam etmenin, birine kalbini açmanın ve onunla sevmeyi yeniden öğrenmenin hikayesi var bu kitapta.. 😊
Peyton'ın hikayesine üzüldüm. Peyton'a üzüldüğüm gibi Chase de üzüldüm. Her ne kadar ne istediğini bilen bir karakter olsa da içi cam kırıkları ile dolu. 😖 Paramparça. Reese, ise bambaşka bir olay.. Onun da içi cam kırıkları ile dolu. Ve bu iki yaralı insan bir araya gelince birlikte yaralarını sarmayı öğrendi. Ee bize de keyifle okuması kaldı. Cidden bu türe aç kalmışım. İflahım kurumuş. O yüzden Patron çok iyi geldi. 💕 Başta kapak resmini beğenmemiştim ama kitabı okudukça kapak resmi ile uyumlu olduğunu görmüş oldum ve sevdim. 😉 Çok tatlı bir kitaptı. Ve oldukça akıcı o yüzden kısa bir süre de bitti ama tadı damağımda kaldı.. Özellikle Chase'in Reese için "buttercup" dediği sahnelerde eridim. 😍 Kitabın kapağına aldanmayın ve bir şans verin diyorum. Özellikle kitabın son bölümü ayrı bir güzeldi. Böyle kalbimi fethetti.. Son olarak bu türü sevenler için "Patron" da keşfedilmesi gereken kitaplardan biri.. 😊
