Düşerken│Kitap Tanıtımı

“Bir sabah kimselere bir şey söylemeden, göç vaktini kaçırmış, suskun, yorgun ve kederli bir kırlangıç gibi alıp başını uzaklaştı. Biraz daha bekleseydi kanatlarında o dermanı bulamayacaktı. Umut niyetine sırtında taşıdığı bir çift kanat, zaman geçtikçe zayıflayacak, gitgide çürüyecek ve ruhunu zehirleyen bir belaya dönüşecekti.”

Düşerken, başka dünyalardan bir kadınla bir erkeğin zamansız karşılaşmasını ve giderek karmaşıklaşan yol hikâyesini anlatıyor.

“Nereye?” diye düşünmeden gitmek isteyenlerin varabilecekleri tek yer geçmişleridir.

Tarık Tufan’ın çok katmanlı kurgusu ve ustalıklı anlatımıyla gün yüzüne çıkan Düşerken, uyumsuzluğun, arayışın, kapanmamış yaraların ve bir dizi keskin hesaplaşmanın romanı…

Eser Adı : Düşerken

Yazar adı : Tarık Tufan

Yayınevi : Profil Kitap

Orijinal dil : Türkçe

Türü : Roman

Basım Tarihi: Kasım 2018

Sayfa Sayısı : 304

Kitap Boyutları: 13,5×21

Ve Sen Kuş Olur Gidersin │ Alıntılar

Anlıyorum ki hayat hep beklenmedik şeylerdir.
Kural böyle.. 
Sen yürüyeceksin ve beklenmedik şeylere hazır olmanın çarelerini arayacaksın. 
İyi de.. Bir şey beklenmiyorsa ona hazırlıklı olmak nasıl olacak? 

x x x 

Bazı anlarda cesaretim kırılıveriyor. Bir uçurtmaya, gözlerimi ayırmadan uzunca bir süre bakabilecek cesareti bile bulamıyorum kendimde. Uçurtmanın dengesi bozulacak, kuyruğu dolanacak ya da ipi kopacak gibi geliyor.

x x x

Arayışlar insanı yorar.
Hele aradıkların, kendi içinde gizlediğin şeylerse yorgunluğun kat kat artar. 

x x x

Tamamlanmamış bir cümledir insan.
Yalnızlığıyla bile bir araya gelemeyecek kadar ıssız.. 

x x x

İnsanlara bir şeyler anlatmaya çalışmak buharlı bir cama yazı yazmaya benziyor. Özenle yazıyorsun, apaçık belli oluyor anlattıkların. Sonra silinip gidiyor.

x x x

Alelacele koşarken birbirine bir şeyler söylemeye çalışan insanlar gibiyiz.

x x x

Gerçeği kabullenmek ise trajedidir tam anlamıyla. Modern zamanların illüzyonuyla sarhoş olan insanlar için  gerçeklik hep trajiktir. Yaşadıklarının bir kıyafet balosu olmadığının farkına varmak şaşırtır onları.

x x x 

İnsan çokça hayat ve bir de ölümdür.

x x x 

Ömür bir çay içimi kadar zaten.

x x x 

Ölüm adil bir yargılanmanın ilk duruşmasıdır.

x x x 

En kötüsü de insanın kendisine tahammülünü yitirmesi. Başkalarına zaten tahammül edemiyordum. O günden sonra kendime de tahammül edememeye başladım. Ama ne yazık ki kendimden kaçıp kurtulma şansım bulunmuyordu.