Kitabı okuyalı neredeyse bir ay oluyor ama ben üşengeçliğimden yeni yorum yazıyorum. Ee aradan zaman geçince haliyle hatırlamadığım şeyler olabilir. Başak Kızıltan'la ilk tanışmam oldu Tesadüfen Aşk. Büyük bir beklentiyle başladım kitaba ve hayal kırıklığına uğradım.
Kitap şimdiki zamanla ve karakterlerimizin -Ayaz ve Yeşim- ağzından anlatılıyor. Ben şimdiki zamanla anlatılmış kitapları pek sevmiyorum. Okurken keşke geçmiş zamanla anlatılsaydı derken buldum kendimi. Bir de karakterlerin ağzından değil de hakim bakış açısıyla anlatılsa nasıl olur diye düşündüm. Bu iki durum beni rahatsız etti ve haliyle kitabı sevmeme engel oldu diyebilirim. Okurken sıkıldığım yerler olmadı dersem yalan olur. Karakterleri sevemedim. Sevmediğim karakteristik özellikle bu kitap karakterlerinde hayat bulmuş gibiydi. Bana biraz dengesiz tipler gibi geldi karakterler. O yüzden sevemedim.
Kitapta karakterlerimiz öyle tesadüflere geldi ki şaşırsam mı nasıl davransam bilemedim. Hani bana "yok artık" dedirten durumlar olmadı değil. Cenker nefret edilesi karakterlerin demirbaşı benim gözümde. Yani bu nasıl bir manyaklıktır anlamadım. Okurken camdan aşağı atasım geldi çocuğu, o derece nefret ettim! Okuyunca ne demek istediğimi anlarsınız.
Ayaz-Alaz benzeşmesini sevmedim. Alaz, Ayaz'ın kuzeni. Yazar burada Alaz değil de başka bir isim kullansa daha doğru olurmuş. Okurken beni sıkan nedenlerden biri de bu oldu.
Kitapta bahsi geçen "aşk" bana pek samimi gelmedi. "Tesadüf"lerin boyutu da beni rahatsız etti. Yazarın ilk kitabı mı bilmiyorum ama bir şans daha verip Buselik ve Aksiseda kitaplarını da okumayı düşünüyorum.
Maalesef pek bana hitap eden bir kitap olmadı Tesadüfen Aşk.
